yellowgreen

Sieć Yellowgreen to: 149 blogów, 64492 wpisy i 393689 komentarzy

Chcemy promować wartość we współczesnym zaśmieconym Internecie

YellowGreen

09/10/2008

YellowGreen i blogerzy rozdają zaproszenia

Obraz niemieckiego reżysera Hansa Weingartnera porusza ważną społeczną kwestię – wpływu telewizji na społeczeństwo.

Rainer, w którego rolę wcielił się Moritz Bleibtreu, jest producentem telewizyjnym, który ma wszystko: ogromną pensję, luksusowy dom, piękny samochód i jeszcze piękniejszą dziewczynę. Wspiął się na sam szczyt dzięki najgłupszym i najbardziej wulgarnym programom telewizyjnym. W jego najnowszym hicie mężczyzna zdobywa ojcostwo, jeśli jego plemnik wygra w mikroskopijnym wyścigu do komórki jajowej. Jednak pewnego dnia nieoczekiwane zdarzenie sprawi, że Rainer postanowi zmienić oblicze niemieckiej telewizji…

To już kolejny seans kinowy z YellowGreen. Tydzień temu można było zdobyć zaproszenie na film „Nasza klasa”, również pod patronatem YellowGreen. Dodajmy, że film ten jest zalążkiem pierwszej w Polsce, opartej na filmowej produkcji kampanii – „Klasa bez przemocy”.

Co zrobić, by zdobyć darmowe wejściówki na „Free Rainer”? Każdy z blogerów ma inny pomysł na konkurs – możecie wejść i zobaczyć, gdzie uda Wam się wygrać wejściówki.

www.blogplay.eu

http://babeczkaa.blox.pl

http://zero925.blox.pl

Patronat medialny nad filmem objęła sieć reklamy na blogach – YellowGreen.pl.

05/10/2008

Free Rainer – kolejny patronat Yellowgreen

Rainer (Moritz Bleibtreu) jest producentem telewizyjnym, który ma wszystko: ogromną pensję, luksusowy dom, piękny samochód i jeszcze piękniejszą dziewczynę. Wspiął się na sam szczyt dzięki najgłupszym i najbardziej wulgarnym programom telewizyjnym. W jego najnowszym hicie mężczyzna zdobywa ojcostwo, jeśli jego plemnik wygra w mikroskopijnym wyścigu do komórki jajowej. Jednak pewnego dnia nieoczekiwane zdarzenie sprawi, że Rainer postanowi zmienić oblicze niemieckiej telewizji…

4 godziny dziennie – tyle czasu przeciętny europejczyk spędza przed telewizorem. Kiedy zobaczyłem tę liczbę w porannej gazecie, nie mogłem uwierzyć. Zróbmy kalkulację: 8 godzin pracy, 1 godzina na dojazd, 1 na powrót, 1 na jedzenie, 1 na trawienie, 1 na podstawy higieny. Zostaje 5 godzin. To by oznaczało, że przeciętny Europejczyk spędza 80% swojego wolnego czasu przed telewizorem! Innymi słowy, tylko jedną godzinę dziennie przeznacza na życie. Jeszcze raz przeczytałem raport – było czarne na białym: 4 godziny dziennie. Natychmiast stanęły mi przed oczami blade zombie siedzące przed świecącymi, niebieskimi ekranami telewizorów, jakby kontrolowane pilotem, tylko trochę, mętnie przypominające ludzkie postacie.

Pomyślałem, że ten temat jest stary jak świat. Teraz mamy internet – telewizja się skończyła. Myliłem się. Konsumpcja telewizyjna zwiększa się z każdym rokiem. Wydawało się, że poradzimy sobie z tym tematem, nie mówiąc o nim, nie myśląc. Ja niestety nie działam w ten sposób.

Kocham teorie spisku! Kiedyś przeczytałem w gazecie, że pewna telenowela miała najwyższą oglądalność w ciągu całego dnia. Pomyślałem: nie możliwe! Ale zaraz potem pomyślałem: a co jeśli te badania oglądalności wcale nie są prawdziwe? A jeśli istnieje spisek i ktoś celowo stara się nas wszystkich ogłupić? Dlaczego nigdy nie spotkałem kogoś, kto ma w domu urządzenie telemetryczne? Albo przynajmniej kogoś, kto zna kogoś takiego?

Martwi mnie, że musimy patrzeć na zapaść mentalną społeczeństwa i nadal nic z tym nie robimy. Przeciwnie: zaczyna to być modne w moim pokoleniu, że ktoś nigdy nie przeczytał książki. Badania dowodzą, że zasób słów nieustannie kurczy się w naszej populacji. Listy z początku XX-tego wieku pokazują, że ludzie kiedyś używali bardziej skomplikowanego i bogatszego języka. Nawet „zwykli” ludzie interesowali się bardziej złożonymi tematami, takimi jak polityka czy nauka.

Podczas moich badań, odkryłem, że system pomiarów ma bardzo poważne braki. Nie ma np. urządzeń telemetrycznych w domach cudzoziemców. 20% Niemców, którzy nie płacą abonamentu telewizyjnego też nie jest wliczanych. Jeśli w domu jest więcej niż jeden telewizor, pozostałe telewizory są brane pod uwagę w dużo mniejszym stopniu, więc dzieci i nastolatki też są pomijane. Jest to dla mnie też ogromną zagadką, dlaczego przemysł reklamowy akceptuje tą sytuację, bez słowa protestu. Rozmawiałem z wieloma ludźmi z branży, mówią, że zawsze tak było, nic poza tym – mówi Hans Weingartner, reżyser filmu.

Więcej informacji już wkrótce na naszym blogu.

Tytuł oryginalny: Free Rainer Dein Fernseher lügt

Reżyseria Hans Weingartner
Scenariusz Katharina Held
Hans Weingartner
Zdjęcia Christine A. Maier
Muzyka Adem Ilhan
Andreas Wodraschke
Montaż Andreas Wodraschke
Producent Barbara Albert; Karsten Aurich
Martin Gschlacht; Jessica Hausner; Antonin Svoboda; Hans Weingartner

WYSTĘPUJĄ

Moritz Bleibtreu Rainer
Elsa Schulz Gambard Pegah
Milan Peschel Phillip
Simone Hanselmann Anna
Gregor Bloéb Maiwald
Franziska Knuppe Maiwalds Freundin
Urs Conradi Arnim
Tom Jahn Bernd
Robert Viktor Minich Harry
Ralf Knicker Sebastian

26/09/2008

Wybierz się na film z Yellowgreen

Fabuła “Naszej klasy” w reżyserii Ilmara Raaga nie jest skomplikowana. Po lekcji wychowania fizycznego chłopcy postanawiają wepchnąć Joosepa do dziewczęcej przebieralni. Nie ma w tym nic dziwnego – chłopak jest nieustannie dręczony przez innych. Tym razem jednak męczarnia trwa krócej. W obronie Joosepa staje bowiem Kaspar, który pozwala mu uciec. To zdarzenie powoduje napięcie pomiędzy Kasparem, a jednym z najpopularniejszych w klasie chłopców – Andersem. Tej samej nocy, na domowej imprezie, Anders zaczepia Kaspara, uważając, że ten naruszył jego klasową pozycję. Daje mu również ostrzeżenie: „W tej klasie nikt nie będzie bronił Joosepa”. Następnego dnia sytuacja staje się jeszcze gorsza. Joosep skarży się nauczycielce, że ktoś zabrał jego zeszyt. Ta każe wszystkim tak długo stać, aż zeszyt nie zostanie oddany. Oczywiście nikt nie przyznaje się do winy. Kiedy kończą się zajęcia, chłopcy postanawiają ukarać skarżypytę. Każdego dnia będzie dostawał kopniaka, a następnie przepraszał klasę, za to, co zrobił. Co dzieje się dalej? Będziecie mieli okazję zobaczyć na przedpremierowym pokazie specjalnie dla Yellowgreen.pl.

Co zrobić, by zdobyć darmowe wejściówki na film? Wysyłajcie maile na tomasz.albecki@yellowgreen.pl podając swoje imię i nazwisko. Oraz dane osoby, z którą chcecie wybrać się na film. Pokaz odbędzie się 30 września w warszawskiej Kinotece o godz. 19.30. Nie czekajcie – zgłaszajcie się już teraz.

Dodajmy, że film Raaga nie jest jedynie społecznym studium problemów dorastania, ale uniwersalnym obrazem ciemnej strony ludzkiej natury, która pod wpływem stresu i silnych emocji może okazać się nieobliczalna.

NASZA KLASA
Tytuł oryginalny: KLASS

Reżyseria Ilmar Raag
Scenariusz Ilmar Raag
Zdjęcia Kristjan-Jaak Nuudi
Montaż Tambet Tasuja
Muzyka Timo Steiner, Paul Oja, Martin „Eskimo” Kallasvee
Producent Riina Sildos

WYSTĘPUJĄ

Vallo Kirs Kaspar
Pärt Uusberg Joosep
Lauri Pedaja Anders
Paula Solvak Thea
Mikk Mägi Paul
Riina Reis Riina
Riina Ries Riina
Joonas Paas Toomas
Kadi Metsla Kati
Triin Tenso Kerli
Virgo Ernits Tiit
Karl Sakrits Olav

Patronem medialnym filmu jest Yellowgreen.pl

17/09/2008

Słońce we krwi – według yellowgreen

Witaj w Ghanezi – tu kończy się sawanna, a zaczyna piekło! Nawet w Afryce rewolucja ma kolor krwi. A krew zwabia nie tylko hieny – także agentów wywiadu, handlarzy bronią i najemników wszelkiej maści. W swoich krajach skazani za zbrodnie wojenne tu znów mogą palić, zabijać, torturować, gwałcić…

Bodrick Robertson, korespondent wojenny „New York Timesa”, znalazł się w centrum masakry. Reguły są proste – jeśli nie jesteś z nimi, jesteś przeciw nim. Akredytację dziennikarską możesz sobie wsadzić… do kieszeni. Gorzej, gdy na każdym kroku zdradza cię kolor skóry.

Bodrick widział już w swoim życiu wiele krwi, przywykł. Jednak krew przyjaciół i ukochanej kobiety to inna sprawa. Dziennikarz zamienia aparat fotograficzny na karabin i rusza z misją – jeden przeciw wszystkim. ALE ZARAZ… Kto go nauczył posługiwania się bronią, zabijania nożem i gołymi rękami? No cóż, trwa wojna, a na wojnie nic nie jest takie, jak wygląda z pozoru. Nie dziw się niczemu, nawet gdy maszyna do zabijania zacznie okazywać ludzkie uczucia…

Kiedy już złapiesz oddech, możesz sam wyruszyć do Ghanezi, by podążyć śladami Bodricka Robertsona. “Słońce we krwi” to Twój bilet do zapomnianego przez Boga kraju w sercu Afryki. Bilet w jedną stronę? Powodzenia, żołnierzu!

data wydania: październik 2008

Patronem książki jest sieć zjednoczonych blogów Yellowgreen.

10/09/2008

Nasza klasa pod partonatem Yellowgreen

Opowieść o zatrważającej rzeczywistości szkoły publicznej autorstwa debiutującego scenarzysty i reżysera – Ilmara Raaga. Szesnastoletni Joosep pada ofiarą swoich sadystycznych kolegów, których denerwuje jego cichy sposób bycia i introwertyczna natura. Pewnego dnia Joosep w jednym ze swoich prześladowców znajduje sprzymierzeńca. Odtąd wszystko się zmieni… Film Raaga nie jest jedynie społecznym studium problemów dorastania, ale uniwersalnym obrazem ciemnej strony ludzkiej natury, która pod wpływem stresu i silnych emocji może okazać się nieobliczalna.

Patronem medialnym filmu jest Yellowgreen. Więcej informacji o nim już wkrótce na naszym blogu.

Lista zjednoczonych blogów

Zobacz wszystkie blogi YellowGreen